Goede morgen!
Niet gemakkelijk, rust houden. Het lukt me gelukkig en ben blij, dat ik heb gehoorzaamd. Op dit moment logeer ik bij mijn moeder in Goes leg wat bezoekjes af bij familie en vrienden. Gisteren was ik te gast in de Rafaëlgemeente en ontmoette een lief echtpaar. We konden wat delen en zo mocht ik iets vertellen van mijn belevenissen met de kinderen in Manggala. Wat kan ik dan op zo'n moment weer naar hen verlangen. 'sMiddags om 16.30u ging ik nog even aan bij Fred en Trudy. Vroeger kwamen we bij elkaar, later verwatert dit. Vorig jaar voordat ik wegging hebben we nog daggezegd. Trudy zei: "dat je zou gaan, wisten we allang, dat heb je vaker gezegd ook, dus voor ons geen verrassing". Geweldig te zien hoe 'groot' de kinderen zijn, met aanhang zelfs. Byzonder, zichtbare groei van de Rafaël-familie. Dank aan de Here Jezus voor Zijn Liefde en Zijn genade voor mensen en kinderen.
maandag 24 december 2007
zondag 16 december 2007
16 december 2007
Lieve mensen,
U allen die hebben meegeleefd, gesupport en financieel ondersteund hebben;
H A R T E L IJ K D A N K !
Deze zes maanden zijn onvergetelijk geweest, toch hoop ik snel te mogen terugkeren.
Ronny komt in februari naar België en als ik het mag vooruitzeggen: hoop ik met hem mee terug te reizen naar Living Waters Village.
Van harte moedig ik U aan hem eens uit te nodigen op openstaande data, op http://www.heyboer.org/ ziet U zijn agenda voor spreekbeurten.
Ik hoop van harte dat U wilt komen luisteren en meebeleven als hij over ons kinderdorp vertelt. Mijn innige wens is dat U dit gaat zeggen: "ons kinderdorp"
Lieve omhelzing en groet,
Gerrie
U allen die hebben meegeleefd, gesupport en financieel ondersteund hebben;
H A R T E L IJ K D A N K !
Deze zes maanden zijn onvergetelijk geweest, toch hoop ik snel te mogen terugkeren.
Ronny komt in februari naar België en als ik het mag vooruitzeggen: hoop ik met hem mee terug te reizen naar Living Waters Village.
Van harte moedig ik U aan hem eens uit te nodigen op openstaande data, op http://www.heyboer.org/ ziet U zijn agenda voor spreekbeurten.
Ik hoop van harte dat U wilt komen luisteren en meebeleven als hij over ons kinderdorp vertelt. Mijn innige wens is dat U dit gaat zeggen: "ons kinderdorp"
Lieve omhelzing en groet,
Gerrie
16 december 2007
Lieve mensen, die meegeleefd en gebeden en financiele steun gegeven hebben, dank u hartelijk voor uw liefdegaven. Als ik terugkijk op mijn ontdekkingsreis mag ik zien, dat De Here Jezus mij is voorgegaan en ik mijn voet mocht zetten in Zijn voetprint door Indonesië. Het kinderdorp "Living Waters Village" is mijn thuis geworden. Ik ben intens dankbaar, dat ik Hem daar mocht volgen. Heb mogen beleven, dat onze Heiland nog steeds dezelde wonderen doet, die Hij 2000 jaren geleden heeft gedaan. Dat Hij werkelijk de Vriend van kinderen is en ook van mij. De Here Jezus Chistus is mijn Vriend en mijn Leidsman en Herder. Altijd heb ik dit gewild. Hem volgend gehoorzaam zijn en Zijn Liefde door te geven aan kinderen die Hem echt nodig hebben. Wij hebben Hem allemaal nodig. Alle kinderen hebben de Heiland nodig, zeker in deze drukke maatschappij. De moeders en vaders hebben de Here Jezus Christus nodig om hun kinderen bij Hem te brengen, zodat Hij de kleinen kan zegenen en beschermen tegen de boze machten die in de hemelse gewesten hun werkgebied hebben om op de aarde hun plannen uit te voeren . De duivel zit echt niet stil om de kinderen uit de `veilige ` geborgenheid te verleiden tot ongehoorzaamheid. Heel veel jongeren zijn hun ouders ongehoorzaam en zoeken wegen om `zichzelf`te kunnen zijn. Maar ze worden niet ZICHZELF ze worden iemand anders. Hun hele gedrag verandert, de liefde voor hun ouders verkilt, omdat zij alleen maar willen horen wat zij willen horen en geen NEE meer accepteren. Zij worden zo gezegd EIGEN BAAS OVER HUN LEVEN, maar het is geen halve leugen, toch een echte leugen. Om terug te mogen komen op het kinderdorp... Het (HOPELIJK VOOR KORT) afscheid was ontroerend. Amos vond het moeilijk zijn "Oma Gerrie" los te laten, we lieten ons beidjes nog even op een foto zetten.
zondag 9 december 2007
Nederland
Lieve mensen,
Het is 12 min voor 8 'smorgens ergens in Arnhem. Dit weekend bij Melvin en Jackline gelogeerd. Vandaag weer naar Doetinchem en hoop een slaapplaatsje te krijgen tot morgen. Dan naar het gemeentehuis om mijn vernieuwde rijbewijs af te halen en een briefadres te regelen. Hennie van Harten heeft een en ander in beheer en hoop, dat zij dit blijft doen als ik weer naar Indonesie ga. Gistermiddag hadden we een heerlijke dienst in de Heilige Geestkerk, het was zo 'anders' intens en blij. Prachtige aanbiddingsliederen gezongen, ze waren zo persoonlijk naar de Here Jezus toe gericht en Zijn antwoord naar ons. We hebben gebeden voor zieken: voor Cor die weer wegens zijn hart in het ziekenhuis ligt en voor Jan, die al langere tijd ziek is en voor Gerdien, die straks geopereerd moet worden. Geweldig te weten, dat onze gebeden aankomen en verhoord worden. Dank U Vader, U weet wat nodig is. Help ons uw antwoord te accepteren en uit genade aan te nemen wat U goedvindt voor ons. Wij houden uw beloftes vast, dat zij zullen genezen.
Het is 12 min voor 8 'smorgens ergens in Arnhem. Dit weekend bij Melvin en Jackline gelogeerd. Vandaag weer naar Doetinchem en hoop een slaapplaatsje te krijgen tot morgen. Dan naar het gemeentehuis om mijn vernieuwde rijbewijs af te halen en een briefadres te regelen. Hennie van Harten heeft een en ander in beheer en hoop, dat zij dit blijft doen als ik weer naar Indonesie ga. Gistermiddag hadden we een heerlijke dienst in de Heilige Geestkerk, het was zo 'anders' intens en blij. Prachtige aanbiddingsliederen gezongen, ze waren zo persoonlijk naar de Here Jezus toe gericht en Zijn antwoord naar ons. We hebben gebeden voor zieken: voor Cor die weer wegens zijn hart in het ziekenhuis ligt en voor Jan, die al langere tijd ziek is en voor Gerdien, die straks geopereerd moet worden. Geweldig te weten, dat onze gebeden aankomen en verhoord worden. Dank U Vader, U weet wat nodig is. Help ons uw antwoord te accepteren en uit genade aan te nemen wat U goedvindt voor ons. Wij houden uw beloftes vast, dat zij zullen genezen.
vrijdag 7 december 2007
Nederland
Lieve mensen,
Op 1 december op 06.33u landde het vliegtuig van Maleisian Airport op nederlandse grond. Na zes maanden liep mijn visum af en moest ik naar Nederland terug. Eerlijk gezegd: ik ben geland, maar leef in Manggala. Mis de kinderen elke minuut van de dag en als ik 'snachts wakker ben. De laatste weken van mijn verblijf daar heb ik niet veel geschreven; het lukte me gewoon niet.
Het afscheid was zo liefdevol. Iedereen, grote en kleine kinderen, leraren, leiders, Ben en Rachel hebben om mij heeb gestaan, we hebben elkaar omarmd en gebeden. Yolanda, vrouw van de indonesische leider Toher heeft namens alle kinderen iets heel moois gemaakt en alle namen van de kinderen van elke kamer op een groot karton geschreven. Ik zal hun namen nu zelfs niet meer kunnen vergeten. Hun gezichtjes vergeet ik toch nooit, maar zoveel namen is wel een beetje moeilijker te onthouden. Ik heb hen gezegd dat ik graag snel terug wil komen. Met mijn landgenoten uit Dirksland heb ik heel leuke omgang gehad, zij hebben zich geweldig ingezet voor de kinderen. De mannen Piet en Henk voor de afbouw van verschillende gebouwen. Corry en Corrie en Martha en Saskia hebben de kinderen begeleid met kerstkaarten maken voor hun sponsors. Veel kaarten moesten bijgewerkt worden en sommige kinderen aangemoedigd om de angst voor falen los te laten. "Als je niet probeert, heb je niets" en zo ging voegden zich steeds meer kinderen bij de "creatievelingen". Deze mensen hebben ook de kamers van de jongens schoongemaakt, echt uitgesopt hoor! Later bij de ontluizing van alle kinderen moesten de kamers nog eens opnieuw gereinigd worden. Dit deed een groep vrijwilligers uit Nieuw Zeeland. Eveneens een heerlijk stel mensen. We hebben het echt gezellig gehad met elkaar onderling ook. Ik wil mijn sponsors: gemeente De Deur uit Alphen aan den Rijn en Aaldrik en Sandra Overveld uit de Christengemeente in Doetinchem hartelijk bedanken voor hun financiele steun en bovenal hun liefde voor het Kinderdorp, zodat ik daar mocht helpen. De extra kosten, wat ik niet goed in beeld had in het begin, waren de kosten voor de visa reizen die ik moest ondernemen. Een toeristenvisa is voor 60 dagen, die mogen verlengd worden met 30 dagen om daarna weer voor 60 dagen toeristenvisum aan te vragen in Kuala Lumpur. Maandag per vliegtuig vanaf Kuching naar Kuala Lumpur, een paar dagen betaald "Guesthouse", donderdag weer terug naar Kuching waar chinese christenvrienden van de Baptistengemeente aldaar ons ontvangen en wij bij hen mogen logeren. Ronny moet in die periode altijd boodschappen doen en post door nemen, de auto opladen met alle materialen die gekocht of gekregen, toegestuurd zijn door vrienden enof sponsors. Dan de weg vanaf Kuching naar Nanga Pinoh en Manggala met de auto terugrijden. Twaalf uur onderweg. Een geweldig mooie reis iedere keer weer. De nieuwsbrieven worden ook vaak in Kuching gevouwen. Stilzitten is er zeker voor Ronny Heyboer de leider van het kinder-dorp nooit zoveel bij. Als we zondags in Kuching zijn, gaan we met Edna en Mervyn mee naar hun kerk, een "bloeiende" Baptistenkerk. Ik begrijp, dat een echte indruk krijgen van de zendingsmissie in Manggala beter tot zijn recht komt door foto's te laten zien. Dit is niet gelukt, omdat ik geen "eigen" laptop heb. Mijn jongste zoon Bjorn die als computer ingenier verstand heeft vanwat nodig is gaat er samen met mij een uitzoeken. Ik verwacht dat in alle dingen wordt voorzien. Als mijn Leider mij stuurt en mij voorgaat, kom ik niets tekort. Dankbaar voor het gebed van mijn vrienden Frans en Nel die eveneens mijn reis hebben betaald werd deze periode voor mij "de" vervulling van mijn wens de Here Jezus te volgen op Zijn weg in Indonesie.
Op 1 december op 06.33u landde het vliegtuig van Maleisian Airport op nederlandse grond. Na zes maanden liep mijn visum af en moest ik naar Nederland terug. Eerlijk gezegd: ik ben geland, maar leef in Manggala. Mis de kinderen elke minuut van de dag en als ik 'snachts wakker ben. De laatste weken van mijn verblijf daar heb ik niet veel geschreven; het lukte me gewoon niet.
Het afscheid was zo liefdevol. Iedereen, grote en kleine kinderen, leraren, leiders, Ben en Rachel hebben om mij heeb gestaan, we hebben elkaar omarmd en gebeden. Yolanda, vrouw van de indonesische leider Toher heeft namens alle kinderen iets heel moois gemaakt en alle namen van de kinderen van elke kamer op een groot karton geschreven. Ik zal hun namen nu zelfs niet meer kunnen vergeten. Hun gezichtjes vergeet ik toch nooit, maar zoveel namen is wel een beetje moeilijker te onthouden. Ik heb hen gezegd dat ik graag snel terug wil komen. Met mijn landgenoten uit Dirksland heb ik heel leuke omgang gehad, zij hebben zich geweldig ingezet voor de kinderen. De mannen Piet en Henk voor de afbouw van verschillende gebouwen. Corry en Corrie en Martha en Saskia hebben de kinderen begeleid met kerstkaarten maken voor hun sponsors. Veel kaarten moesten bijgewerkt worden en sommige kinderen aangemoedigd om de angst voor falen los te laten. "Als je niet probeert, heb je niets" en zo ging voegden zich steeds meer kinderen bij de "creatievelingen". Deze mensen hebben ook de kamers van de jongens schoongemaakt, echt uitgesopt hoor! Later bij de ontluizing van alle kinderen moesten de kamers nog eens opnieuw gereinigd worden. Dit deed een groep vrijwilligers uit Nieuw Zeeland. Eveneens een heerlijk stel mensen. We hebben het echt gezellig gehad met elkaar onderling ook. Ik wil mijn sponsors: gemeente De Deur uit Alphen aan den Rijn en Aaldrik en Sandra Overveld uit de Christengemeente in Doetinchem hartelijk bedanken voor hun financiele steun en bovenal hun liefde voor het Kinderdorp, zodat ik daar mocht helpen. De extra kosten, wat ik niet goed in beeld had in het begin, waren de kosten voor de visa reizen die ik moest ondernemen. Een toeristenvisa is voor 60 dagen, die mogen verlengd worden met 30 dagen om daarna weer voor 60 dagen toeristenvisum aan te vragen in Kuala Lumpur. Maandag per vliegtuig vanaf Kuching naar Kuala Lumpur, een paar dagen betaald "Guesthouse", donderdag weer terug naar Kuching waar chinese christenvrienden van de Baptistengemeente aldaar ons ontvangen en wij bij hen mogen logeren. Ronny moet in die periode altijd boodschappen doen en post door nemen, de auto opladen met alle materialen die gekocht of gekregen, toegestuurd zijn door vrienden enof sponsors. Dan de weg vanaf Kuching naar Nanga Pinoh en Manggala met de auto terugrijden. Twaalf uur onderweg. Een geweldig mooie reis iedere keer weer. De nieuwsbrieven worden ook vaak in Kuching gevouwen. Stilzitten is er zeker voor Ronny Heyboer de leider van het kinder-dorp nooit zoveel bij. Als we zondags in Kuching zijn, gaan we met Edna en Mervyn mee naar hun kerk, een "bloeiende" Baptistenkerk. Ik begrijp, dat een echte indruk krijgen van de zendingsmissie in Manggala beter tot zijn recht komt door foto's te laten zien. Dit is niet gelukt, omdat ik geen "eigen" laptop heb. Mijn jongste zoon Bjorn die als computer ingenier verstand heeft vanwat nodig is gaat er samen met mij een uitzoeken. Ik verwacht dat in alle dingen wordt voorzien. Als mijn Leider mij stuurt en mij voorgaat, kom ik niets tekort. Dankbaar voor het gebed van mijn vrienden Frans en Nel die eveneens mijn reis hebben betaald werd deze periode voor mij "de" vervulling van mijn wens de Here Jezus te volgen op Zijn weg in Indonesie.
dinsdag 20 november 2007
van de oude blog
Gedurende twee weken hebben Rachel en ik training mogen geven aan de leerkrachten en methodieken te laten zien en te laten uitwerken voor de lessen "Art and Music". Deze twee lessen samen te brengen en uit te werken in een deeltijd van de schooldag van 13.30-16.00 u. Later uitgebreid hierover......
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 11:05 0 reacties
zaterdag 3 november 2007
YMAM zaterdag 3 november 2007
Groep Jeugd met een Opdracht kwam vanmorgen binnen. Leuke mensen, overal vandaan. Wijzelf ook, dus daar is niets byzonders aan. Wel byzonder in de zin van : Er is iets speciaals binnen komen wandelen. Ben benieuwd, heb al met een paar gesproken. Een lieve en mooie, jonge vrouw uit Jakarta (Hilde). Zij helpt de meisjes in de keuken op dit moment met eten voorbereiden. Een echtpaar uit Nigeria, komt net vanuit Zuid-Afrika en blijven een paar dagen om weer verder te trekken. Drie leerkrachten hebben vandaag een nieuwe gitaar gekregen. Echt fijn voor hen en een cd-speler voor engelse les en voor muziek uiteraard.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 10:57 0 reacties
dinsdag 23 oktober 2007
23 oktober 2007
Vandaag regende het pijpenstelen. Prachtig, al het regenwater door de drain te zien gutsen en stromen. Goed over nagedacht van tevoren! Gelukkig kan ik weer internetten: in de eetzaal onder de trap staat een pc geinstalleerd, die we mogen gebruiken als helpers en de leerkrachten. Heb alleen nu niet veel tijd verder te schrijven, maar wilde even kijken of het werkt allemaal. Tot.......
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 8:13 0 reacties
woensdag 10 oktober 2007
Jeh Sie 's verjaardag Woensdag, 10 oktober 2007
Kevin en Jeh Sie, een echtpaar uit Nieuw Zeeland. Gisteren al aangekomen, gingen bijtijds naar hun verblijf. Jeh Sie bood aan mij te helpen met de voorbereidingen van de kerstkaarten en we spraken af, dat zij eerst goed zou uitrusten en dan op haar tijd zou komen. Tegen tienen bracht Rachel haar naar school en instrueerde ik Jeh Sie, hoe zij het beste kon doen en nam Rachel mij voor een gesprek even apart. De eerste week van november beginnen we met de nieuwe ideeen uit te werken. Eerst even over deze dag: Jeh Sie vertelde ons (de leraressen en mij) dat zij jarig is vandaag en feliciteerden wij haar en ik deed dit met mijn lied:Hiep hiep hoera! Jeh Sie is jarigen daarom dansen en springen wij.Hiep hiep hoera! Jeh Sie is jarigen daarom zingen wij allemaal blij.En wij zegenen jou met de Liefde van de Heer.Hij zal over jou waken tot het volgend jaar weer.Kevin en Ben hadden cake gebakken, heerlijke chocoladecake, de chocosaus kon je er nog overheen scheppen. We mochten een tweede stuk nemen als we het opkonden, dat lieten we ons geen tweede keer zeggen. Het werd een mooi afscheid, want Kevin en Jeh Sie moesten vandaag weer naar Maleisie en reisden samen met Karen. Jeh Sie en ik omhelsden elkaar en Kevin deed het eveneens. We wisselden emailadressen uit en zo gingen we uit elkaar. Rachel bracht Kay en Joell en Karen en mij naar het Traningscentre terug. Kay en Joell zaten op de auto en Mark en Kerrilynn en Karen en ik binnen. Ik had mijn spullen al in mijn koffer gedaan omdat er andere mensen komen die in Karen's kamer worden geinstalleerd. Mijn koffer staat nu in het klaslokaal van Nathanael en Joel waar ik 'snachts slaap. Vanmorgen was ik vroeg genoeg wakker om Karen en Jeh Sie en Kevin uit te zwaaien. De dagopening was binnen al begonnen, maar ik wilde hen toch even dagzeggen.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 15:03 0 reacties
zaterdag 29 september 2007
Vanaf maandag, 24 september 2007
School.Kay heeft mij gevraagd kerstkaarten te maken met de kinderen om naar hun sponsors te versturen. De eerste keer liet ik de kinderen in de eetzaal van het Trainingscentrum tekenen en plakken, dit bleek niet het verlangde succes te geven. Daarom besloot ik de kerstkaarten voor te bewerken en met open letter aan de voorkant van de gevouwen kaart "Merry Christmas" te schrijven en aan de achterkant "A Happy New Year". Links binnenin de kaart kan er een tekening of iets leuks ingeplakt worden van heel dun papier. De rechterzijde is voor de foto van het kind. Bij de allerkleinste kinderen heb ik hun handje plat op de linkerhelft gelegd en met podlood om de vingertjes heen gelijnd zodat hun hele handje erop getekend staat. De bedoeling van dit "handje" is eigenlijk. "Ik wil er ook voor u zijn" en "dag" zeggen. Dit geldt voor allemaal, maar de kaart is te klein om grote handen op te tekenen. Het geheel mag ook niet teveel wegen voor verzending. Er moeten, heb ik zonet gehoord, 2000 stuks gemaakt worden en klaar zijn op de 30ste november, de dag dat ik naar Nederland moet. Gisteren heb ik mogen voorlezen in het indonesisch samen met mijn Puppet (handpop). Dit ga ik vaker doen en heb met de kinderen mogen zingen : "do re mi fa sol la ti do" geoefend. Het is geweldig, dat ik de kans gekregen heb.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 13:46 0 reacties
vrijdag 21 september 2007
Alyssa 's verjaardag en daarna
19 september 2007de verjaardag van mijn oudste kleindochter "Alyssa". Al 10 jaar geworden! Via email gefeliciteerd. Veel liefs, voor jou mijn schat!. Soms is het een volle dag bezig zijn en is er niet echt tijd te beantwoorden of zelf te mailen.20 september 2007Allereerst om 07.00 uur m'n gebedswandeling naar het plateau van de afgetopte berg. Geweldig iedere keer het panorama te zien met het besef in het midden van de aarde te staan met de vlag met gouden kroon. Een gewone banier van 60 bij 50 centimeter aan een bamboestok. Het heeft op zich niet veel te betekenen, toch heeft het geestelijke waarde. Dit gebied gaat veranderen en de kinderen van Manggala en in heel Kalimantan zullen worden teruggebracht naar de eigenaar: Jezus Christus!. Dit is van groot belang: dat zij zullen gaan ontdekken, dat alleen Jezus Christus hun Heiland en Verlosser is! Onderweg naar het plateau waar het worshipcentre gebouwd gaat worden kom ik de werkers tegen en groet:"selamat pagi" wat:"goede morgen" betekent en geef regelmatig een hand. Ga ook even bij verschillende werkzaamheden langs. De school, waar rond de gebouwen nog bestrating gelegd wordt en in de twee in aanbouw zijnde kinderhuizen en b.v. de steenbakkerij en als ik weer terugben aan het trainingscentrum groet ik de timmerlieden die op het dak van het "kantoor" bezig zijn. Empong en Cornel en brother Eduard groeten vriende-lijk terug. Binnengekomen zijn de meisjes druk bezig met de kookvoorbereidingen en "koppie" (kopje koffie) staat klaar met twee biskwietjes. Even met de kleintjes spelen, Tessa, het nieuwe kindje begint te glimlachen, wilde eerst niets van iedereen weten en huilde steeds. Gelukkig gaat het nu veel beter, soms is zij nog verdrietig, wat wil je, als je zo jong bent en Mama niet voor je kan zorgen. De redenen weten we niet altijd.21 september 2007Vanmorgen 07.00 uur, hetzelfde als gisteren? Nee, het is nooit hetzelfde. Soms krijg ik woorden of mooie gedachten, soms alleen maar lofprijzing en blijdschap, verdriet, verwerking van iets wat moeilijk was. Elke dag is wel dezelfde ontdekking met een dankbaar gevoel: "Geweldig, dat ik hier ben".
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 14:04 0 reacties
maandag 17 september 2007
Voetbal
Maandaag, 17 september 2007Allereerst om zeven uur m'n gebedswandeling naar het worshipcentre (het staat er nog niet, maar het komt er wel) Daar bespreek ik alles met mijn Vader en kom tot rust. Daarna moest ik bij Kay komen, die zocht me en droeg me op de keukenramen schoon te maken. Twee meisjes hebben geholpen, na de lunch, keek ik nog even of alles goedging en hielp met schoon water aan te dragen met schoonmaakzeep. Er zijn horren voor de ramen geschroefd tegen alle insecten enz. die moeten wel van tijd tot tijd schoon geschrobd met een harde borstel. Toen de jongens uit school kwamen en een partijtje voetbal speelden, deed ik mee. Dit hadden zij allerminst ver-wacht, wel leuk, daarom. Datis, een jongen van 16 jaar, maakte twee foto's, dit kon net, met lege batterijen doe je niet veel. Om half zes moesten de kinderen gaan douchen voor het avondeten. De bal werd gewoon ingenomen door een van de leiding, anders blijft iedereen door voetballen. Straks begint de worship, heb dus maar korte tijd te schrijven. Geeft niet, er komen veel meer dagen.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 11:05 0 reacties
zaterdag 3 november 2007
YMAM zaterdag 3 november 2007
Groep Jeugd met een Opdracht kwam vanmorgen binnen. Leuke mensen, overal vandaan. Wijzelf ook, dus daar is niets byzonders aan. Wel byzonder in de zin van : Er is iets speciaals binnen komen wandelen. Ben benieuwd, heb al met een paar gesproken. Een lieve en mooie, jonge vrouw uit Jakarta (Hilde). Zij helpt de meisjes in de keuken op dit moment met eten voorbereiden. Een echtpaar uit Nigeria, komt net vanuit Zuid-Afrika en blijven een paar dagen om weer verder te trekken. Drie leerkrachten hebben vandaag een nieuwe gitaar gekregen. Echt fijn voor hen en een cd-speler voor engelse les en voor muziek uiteraard.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 10:57 0 reacties
dinsdag 23 oktober 2007
23 oktober 2007
Vandaag regende het pijpenstelen. Prachtig, al het regenwater door de drain te zien gutsen en stromen. Goed over nagedacht van tevoren! Gelukkig kan ik weer internetten: in de eetzaal onder de trap staat een pc geinstalleerd, die we mogen gebruiken als helpers en de leerkrachten. Heb alleen nu niet veel tijd verder te schrijven, maar wilde even kijken of het werkt allemaal. Tot.......
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 8:13 0 reacties
woensdag 10 oktober 2007
Jeh Sie 's verjaardag Woensdag, 10 oktober 2007
Kevin en Jeh Sie, een echtpaar uit Nieuw Zeeland. Gisteren al aangekomen, gingen bijtijds naar hun verblijf. Jeh Sie bood aan mij te helpen met de voorbereidingen van de kerstkaarten en we spraken af, dat zij eerst goed zou uitrusten en dan op haar tijd zou komen. Tegen tienen bracht Rachel haar naar school en instrueerde ik Jeh Sie, hoe zij het beste kon doen en nam Rachel mij voor een gesprek even apart. De eerste week van november beginnen we met de nieuwe ideeen uit te werken. Eerst even over deze dag: Jeh Sie vertelde ons (de leraressen en mij) dat zij jarig is vandaag en feliciteerden wij haar en ik deed dit met mijn lied:Hiep hiep hoera! Jeh Sie is jarigen daarom dansen en springen wij.Hiep hiep hoera! Jeh Sie is jarigen daarom zingen wij allemaal blij.En wij zegenen jou met de Liefde van de Heer.Hij zal over jou waken tot het volgend jaar weer.Kevin en Ben hadden cake gebakken, heerlijke chocoladecake, de chocosaus kon je er nog overheen scheppen. We mochten een tweede stuk nemen als we het opkonden, dat lieten we ons geen tweede keer zeggen. Het werd een mooi afscheid, want Kevin en Jeh Sie moesten vandaag weer naar Maleisie en reisden samen met Karen. Jeh Sie en ik omhelsden elkaar en Kevin deed het eveneens. We wisselden emailadressen uit en zo gingen we uit elkaar. Rachel bracht Kay en Joell en Karen en mij naar het Traningscentre terug. Kay en Joell zaten op de auto en Mark en Kerrilynn en Karen en ik binnen. Ik had mijn spullen al in mijn koffer gedaan omdat er andere mensen komen die in Karen's kamer worden geinstalleerd. Mijn koffer staat nu in het klaslokaal van Nathanael en Joel waar ik 'snachts slaap. Vanmorgen was ik vroeg genoeg wakker om Karen en Jeh Sie en Kevin uit te zwaaien. De dagopening was binnen al begonnen, maar ik wilde hen toch even dagzeggen.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 15:03 0 reacties
zaterdag 29 september 2007
Vanaf maandag, 24 september 2007
School.Kay heeft mij gevraagd kerstkaarten te maken met de kinderen om naar hun sponsors te versturen. De eerste keer liet ik de kinderen in de eetzaal van het Trainingscentrum tekenen en plakken, dit bleek niet het verlangde succes te geven. Daarom besloot ik de kerstkaarten voor te bewerken en met open letter aan de voorkant van de gevouwen kaart "Merry Christmas" te schrijven en aan de achterkant "A Happy New Year". Links binnenin de kaart kan er een tekening of iets leuks ingeplakt worden van heel dun papier. De rechterzijde is voor de foto van het kind. Bij de allerkleinste kinderen heb ik hun handje plat op de linkerhelft gelegd en met podlood om de vingertjes heen gelijnd zodat hun hele handje erop getekend staat. De bedoeling van dit "handje" is eigenlijk. "Ik wil er ook voor u zijn" en "dag" zeggen. Dit geldt voor allemaal, maar de kaart is te klein om grote handen op te tekenen. Het geheel mag ook niet teveel wegen voor verzending. Er moeten, heb ik zonet gehoord, 2000 stuks gemaakt worden en klaar zijn op de 30ste november, de dag dat ik naar Nederland moet. Gisteren heb ik mogen voorlezen in het indonesisch samen met mijn Puppet (handpop). Dit ga ik vaker doen en heb met de kinderen mogen zingen : "do re mi fa sol la ti do" geoefend. Het is geweldig, dat ik de kans gekregen heb.
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 13:46 0 reacties
vrijdag 21 september 2007
Alyssa 's verjaardag en daarna
19 september 2007de verjaardag van mijn oudste kleindochter "Alyssa". Al 10 jaar geworden! Via email gefeliciteerd. Veel liefs, voor jou mijn schat!. Soms is het een volle dag bezig zijn en is er niet echt tijd te beantwoorden of zelf te mailen.20 september 2007Allereerst om 07.00 uur m'n gebedswandeling naar het plateau van de afgetopte berg. Geweldig iedere keer het panorama te zien met het besef in het midden van de aarde te staan met de vlag met gouden kroon. Een gewone banier van 60 bij 50 centimeter aan een bamboestok. Het heeft op zich niet veel te betekenen, toch heeft het geestelijke waarde. Dit gebied gaat veranderen en de kinderen van Manggala en in heel Kalimantan zullen worden teruggebracht naar de eigenaar: Jezus Christus!. Dit is van groot belang: dat zij zullen gaan ontdekken, dat alleen Jezus Christus hun Heiland en Verlosser is! Onderweg naar het plateau waar het worshipcentre gebouwd gaat worden kom ik de werkers tegen en groet:"selamat pagi" wat:"goede morgen" betekent en geef regelmatig een hand. Ga ook even bij verschillende werkzaamheden langs. De school, waar rond de gebouwen nog bestrating gelegd wordt en in de twee in aanbouw zijnde kinderhuizen en b.v. de steenbakkerij en als ik weer terugben aan het trainingscentrum groet ik de timmerlieden die op het dak van het "kantoor" bezig zijn. Empong en Cornel en brother Eduard groeten vriende-lijk terug. Binnengekomen zijn de meisjes druk bezig met de kookvoorbereidingen en "koppie" (kopje koffie) staat klaar met twee biskwietjes. Even met de kleintjes spelen, Tessa, het nieuwe kindje begint te glimlachen, wilde eerst niets van iedereen weten en huilde steeds. Gelukkig gaat het nu veel beter, soms is zij nog verdrietig, wat wil je, als je zo jong bent en Mama niet voor je kan zorgen. De redenen weten we niet altijd.21 september 2007Vanmorgen 07.00 uur, hetzelfde als gisteren? Nee, het is nooit hetzelfde. Soms krijg ik woorden of mooie gedachten, soms alleen maar lofprijzing en blijdschap, verdriet, verwerking van iets wat moeilijk was. Elke dag is wel dezelfde ontdekking met een dankbaar gevoel: "Geweldig, dat ik hier ben".
Geplaatst door Gerrie Coldenhoff op 14:04 0 reacties
maandag 17 september 2007
Voetbal
Maandaag, 17 september 2007Allereerst om zeven uur m'n gebedswandeling naar het worshipcentre (het staat er nog niet, maar het komt er wel) Daar bespreek ik alles met mijn Vader en kom tot rust. Daarna moest ik bij Kay komen, die zocht me en droeg me op de keukenramen schoon te maken. Twee meisjes hebben geholpen, na de lunch, keek ik nog even of alles goedging en hielp met schoon water aan te dragen met schoonmaakzeep. Er zijn horren voor de ramen geschroefd tegen alle insecten enz. die moeten wel van tijd tot tijd schoon geschrobd met een harde borstel. Toen de jongens uit school kwamen en een partijtje voetbal speelden, deed ik mee. Dit hadden zij allerminst ver-wacht, wel leuk, daarom. Datis, een jongen van 16 jaar, maakte twee foto's, dit kon net, met lege batterijen doe je niet veel. Om half zes moesten de kinderen gaan douchen voor het avondeten. De bal werd gewoon ingenomen door een van de leiding, anders blijft iedereen door voetballen. Straks begint de worship, heb dus maar korte tijd te schrijven. Geeft niet, er komen veel meer dagen.
Abonneren op:
Posts (Atom)